MANZANO – (Rocoto, Canaria, Locoto, Perron (Meksyk), Caballo-Guatemala). Nazwa nawiązuje do jej wyglądu na kształt owoców, „manzano” – jabłkowa, „peron”- gruszkowa. Spożywana najczęściej na surowo, gdyż nie nadaje się do suszenia. Ponieważ koncentracja kapsaicyny jest inaczej rozłożona, niż w przypadku innych papryk, dlatego odmiana ta jest przez wiele osób odbierana jako bardziej ostra. Występuje głównie w chłodniejszym klimacie (znosi temperaturę nawet -5 Celsjusza), np. w Andach na wysokości 3000 m. Jej krzewy są wieloletnie, wydają owoce nawet przez 10 lat. Jej cechą charakterystyczną są ciemne, twarde jak pestki jabłek nasiona

Wygląd: długość ok. 4,5 cm; kształt okrągły, czasami zbliżony do „gruszkowatego”, podobna do Habanero, wyróżnia się jednak dużymi, czarnymi nasionami. Występuje w żółtym, zielonym i czerwonym kolorze.

Zastosowanie: do sosów, sals, jako przyprawa do dań mięsnych i warzywnych. Bardzo popularnym daniem w Ameryce Południowej jest rocoto relleno, papryka Rocoto (Menzano) faszerowana mięsem. Nadaje się również do mrożenia.

Występowanie: w Andach, Ameryce  Środkowej i Meksyku